نکات کلیدی

• قرارگیری نامناسب می‌تواند با اجازه دادن به حرکت گردن، آسیب‌های نخاعی را تشدید کند.
• یک گردنبند بدقواره می‌تواند راه هوایی را مسدود کند و تنفس را دشوار سازد.
• بندهای بیش از حد سفت می‌توانند فشار درون جمجمه را افزایش داده و به مغز آسیب برسانند.
• برای جلوگیری از زخم‌های فشاری دردناک، پوست زیر گردنبند را مرتباً بررسی کنید.
• همیشه اندازه گردنبند را به درستی انتخاب کنید و برای اطمینان از ایمنی، بیمار را دوباره ارزیابی نمایید.

آسیب‌های نخاعی و قرارگیری نامناسب گردنبند طبی

تشدید یک شکستگی ناپایدار

یک گردنبند نامناسب می‌تواند وضعیتی پایدار را به یک فاجعه تبدیل کند. این وسیله برای ثابت نگه داشتن گردن در نظر گرفته شده است، با این حال قرارگیری ضعیف ممکن است برعکس عمل کند. پزشکان، قرارگیری نامناسب گردنبند طبی را مکانیزمی واقعی برای تشدید شکستگی ناپایدار توصیف می‌کنند. گردنبند می‌تواند سر را به سمت جلو یا عقب خم کند و به قطعات شکسته شده ستون فقرات گردنی ناپایدار فشار وارد آورد. در نتیجه قطعات استخوانی در برابر نخاع حرکت می‌کنند. نتیجه آن آسیب نخاعی اضافی در بیماری است که بدون هیچ آسیبی مراجعه کرده بود.

تعیین اندازه نادرست، بخش عمده‌ای از این خطر را به همراه دارد. گردنبندی که بیش از حد بلند است، چانه را بالا می‌آورد و گردن را به اجبار به عقب می‌راند. گردنبندی که بیش از حد کوتاه است، اجازه می‌دهد چانه افتاده و گردن به جلو خم شود. هر دو خطا به جای محافظت از گردن، آن را بی‌ثبات می‌کنند. این وسیله دیگر حرکت را در سطح آسیب‌دیده محدود نمی‌کند. در عوض، سر را به اهرمی تبدیل می‌کند که بر روی محل شکستگی اثر می‌گذارد. در این صورت، هر جابجایی، هر دست‌انداز در جاده و هر چرخش برانکارد پتانسیل آسیب عصبی را به همراه دارد.

همین منطق توضیح می‌دهد که چرا شل بودن بند اهمیت دارد. گردنبندی که روی گردن جابجا می‌شود نمی‌تواند تراز بودن را کنترل کند. ممکن است بیمار محافظت‌شده به نظر برسد، اما ستون فقرات آزادانه در زیر پلاستیک حرکت می‌کند. این فاصله بین ظاهر و واقعیت، خطر پنهان این وسیله را تعریف می‌کند.

خطرات در بیماران ترومایی

بیماران ترومایی بیشترین خطر را برای اختلالات عصبی متحمل می‌شوند. آن‌ها اغلب سرگردان، مسموم یا در شوک به سر می‌برند. آن‌ها نمی‌توانند درد یا ضعف را گزارش کنند. یک علامت عصبی جدید پس از تراوما ممکن است پشت آرام‌بخش‌ها یا آسیب‌های حواس‌پرت‌کن پنهان بماند. گردنبند طبی اولین خط دفاعی برای این بیماران است و باید از همان دقیقه اول کار کند.

سرعت و دقت با هم اهمیت دارند. تاخیر در بی‌حرکت‌سازی ستون فقرات باعث می‌شود گردن در طول خارجسازی و انتقال بدون پشتیبانی بماند. استفاده شتاب‌زده باعث بروز خطاهای اندازه و تراز توضیح داده شده در بالا می‌شود. هر دو مسیر به آسیب ثانویه ختم می‌شوند. یک شکستگی ناپایدار که حتی کمی حرکت کند می‌تواند یک آسیب نخاعی قابل درمان را به یک نقص دائمی تبدیل کند. وقتی امدادگران از یک گردنبند طبی اورژانسی خارجسازی تحت فشار زمانی استفاده می‌کنند، خطرات بیشتر می‌شود، زیرا شرایط محیطی فرصت بررسی اندازه را محدود می‌کند. گردنبندهای قابل تنظیم خارجسازی در اینجا کمک می‌کنند، زیرا یک وسیله می‌تواند بدون حدس و گمان درباره اندازه، با انواع بدن‌ها سازگار شود.

هر ساله آسیب‌های ستون فقرات گردنی ناشی از سقوط، تصادفات و ورزش به هزاران نفر آسیب می‌رساند. بسیاری از این بیماران در حالی به بیمارستان می‌رسند که عملکرد نخاعی آن‌ها سالم است. بی‌حرکت‌سازی مناسب ستون فقرات این عملکرد را حفظ می‌کند. بی‌حرکت‌سازی ضعیف ستون فقرات آن را از بین می‌برد. فاصله بین این دو نتیجه اغلب چند سانتی‌متر فوم و یک بند تنظیم‌شده به درستی است.

شواهد در یک مورد واضح است. گردنبند تنها زمانی محافظت می‌کند که با بیمار متناسب باشد و گردن را در تراز خنثی نگه دارد. تیم‌های ترومایی باید استفاده از آن را به عنوان یک روش با بازرسی‌های لازم در نظر بگیرند، نه به عنوان یک اقدام سریع ثانویه. بخش‌های بعدی بررسی می‌کنند که چگونه خطاهای مشابه به تنفس، پوست و ایمنی حمل‌ونقل آسیب می‌رسانند.

به خطر افتادن راه هوایی و تنفس

دسترسی محدود به راه هوایی

گردنبندی که به طور نادرست روی گردن قرار می‌گیرد، کاری فراتر از ثابت نگه داشتن سر انجام می‌دهد. این امر با مکانیک پایه تنفس and و توانایی تیم برای نجات یک راه هوایی در حال تخریب تداخل می‌کند. مهار سفت و سخت گردنبند با مکانیک طبیعی بلع و حرکت حنجره تداخل دارد. این تداخل باعث محدودیت تنفسی شده و خطر مشکلات تنفسی را افزایش می‌دهد، به ویژه در سالمندان، بیماران مبتلا به آسیب تروماتیک مغزی و بیماران مبتلا به آسیب ستون فقرات گردنی. گروه‌های سنی سالمند مبتلا به تراوما، نرخ بالاتری از دیسفاژی و نارسایی تنفسی را هنگام تناسب ضعیف گردنبند نشان می‌دهند.

دسترسی به راه هوایی در مرحله بعد آسیب می‌بیند. گردنبندهای نیمه‌سفت و سفت به طور فیزیکی باز شدن دهان را محدود می‌کنند. بیماری که به لوله‌گذاری اورژانسی نیاز دارد، شرایط بدتری را برای ارائه‌دهنده خدمات ایجاد می‌کند. تیم ممکن است نیاز داشته باشد بخشی از گردنبند را در حالی که یک همکار تثبیت دستی در راستا را نگه داشته است، خارج کند. این گام نیازمند هماهنگی بین مدیریت راه هوایی و بی‌حرکت‌سازی ستون فقرات است و یک وسیله بدقواره هماهنگی را دشوارتر می‌کند. خدمه صحنه در طول انتقال با همین مشکل روبرو می‌شوند. یک گردنبند طبی اورژانسی خارجسازی با اندازه مناسب، گردن را پشتیبانی می‌کند در حالی که دهان قابل دسترس باقی می‌ماند، و گردنبندهای قابل تنظیم خارجسازی به امدادگران اجازه می‌دهند بدون تاخیر در بی‌حرکت‌سازی ستون فقرات، وسیله را با بیمار تطبیق دهند.

خطر آسپیراسیون در وضعیت خوابیده به پشت

استفراغ در بیمار خوابیده به پشت از قبل راه هوایی را تهدید می‌کند. یک گردنبند اشتباه قرار داده شده این تهدید را بدتر می‌کند. این وسیله می‌تواند باز شدن دهان را مسدود کرده و توانایی بیمار را در پاکسازی راه هوایی محدود کند. سپس محتویات معده در حلق خلفی جمع می‌شود و خطر آسپیراسیون افزایش می‌یابد. بیماران مبتلا به آسیب‌های ستون فقرات گردنی اغلب برای بی‌حرکت‌سازی ستون فقرات صاف دراز می‌کشند، بنابراین نمی‌توانند برای محافظت از خود بچرخند یا بنشینند. هر گونه خطا در اندازه گردنبند می‌تواند حوادث آسپیراسیون را دقیقاً در همین گروه افزایش دهد.

بستن محکم بند یک مشکل عروقی پنهان را اضافه می‌کند. یک گردنبند بسیار کوتاه و محکم بسته شده می‌تواند به عنوان یک نوار منقبض‌کننده دور گردن عمل کند. این نوار وریدهای ژوگولار را فشرده کرده و جریان خون وریدی را مختل می‌کند. جریان خون مغزی و حجم وریدی داخل جمجمه افزایش می‌یابد و فشار داخل جمجمه به دنبال آن بالا می‌رود.

برای جلوگیری از فشار خون بالای داخل جمجمه، باید از فشرده‌سازی ورید گردنی - مانند آنچه توسط گردنبندهای طبی ایجاد می‌شود - جلوگیری کرد و گردن را در وضعیتی خنثی یا وضعیتی که تخلیه ژوگولار را بهینه می‌کند، نگه داشت.

تحقیقات از این ارتباط پشتیبانی می‌کنند. یک گردنبند طبی سفت یا محکم، وریدهای ژوگولار را فشرده می‌کند و احتقان وریدی حاصل، فشار داخل جمجمه را افزایش می‌دهد. بنابراین قرارگیری نامناسب گردنبند طبی هم مغز و هم نخاع را تهدید می‌کند. تیم‌ها باید در طول هر ارزیابی مجدد از بی‌حرکت‌سازی ستون فقرات، کشش بند را بررسی کنند، زیرا وسیله‌ای که ایمن به نظر می‌رسد ممکن است هنوز فشار زیادی به گردن وارد کند.

زخم‌های فشاری و آسیب بافتی

شکسته‌شدن پوست ناشی از تناسب نامناسب

هنگامی که بریس خیلی سفت بسته شود، پوست اولین جایی است که آسیب می‌بیند. بندهای بیش از حد سفت‌شده، فشار تماس را در محل اتصال دستگاه به پوست افزایش داده و یک پاسخ التهابی در پوست ایجاد می‌کنند. اوج فشارهای تماسی در ناحیه پس‌سری متمرکز می‌شود و این نقطه با محل‌های گزارش‌شده زخم‌های فشاری مطابقت دارد. فشار مداوم سپس جریان خون موضعی را کاهش داده و ایسکمی بافتی به دنبال آن رخ می‌دهد. این آسیب به صورت درد، قرمزی و زخم‌های باز ظاهر می‌شود. هر زخم باز زمینه‌ساز عفونت است و هر کدام به عنوان یک آسیب فشاری اکتسابی در بیمارستان محسوب می‌شوند.

آمارها نشان می‌دهند که این مشکل چقدر شایع است. تجزیه بافتی مرتبط با بریس در ۷ تا ۳۸ درصد موارد رخ می‌دهد. وقتی بیمار بیش از ۵ روز از دستگاه استفاده کند، این بازه تا ۵۵ درصد افزایش می‌یابد.

این ارقام پیام روشنی دارند. زمان و تناسب اندازه، هر دو باعث ایجاد خطر می‌شوند. تیم‌ها باید پوست زیر دستگاه را در هر ارزیابی مجدد بی‌حرکتی ستون فقرات بررسی کنند.

تحلیل عضلانی و وابستگی

استفاده طولانی‌مدت، دقیقاً عضلاتی را که از گردن پشتیبانی می‌کنند تضعیف می‌کند. بی‌حالی منجر به تحلیل عضلانی می‌شود و بیماران ممکن است برای حس امنیت به دستگاه وابستگی پیدا کنند. این وابستگی روانی می‌تواند از خود آسیب نیز بیشتر طول بکشد. در این صورت گردن بدون حمایت احساس بی‌ثباتی می‌کند و ممکن است بی‌ثباتی واقعی به دنبال آن ایجاد شود. بنابراین بالینی‌کاران باید به محض اینکه وضعیت بالینی اجازه دهد، بریس گردنی را بردارند.

اندازه مناسب و بالشتک‌ها دفاع عملی را فراهم می‌کنند. Tianzuo Medical بریس‌هایی با سایزبندی مناسب and سطوح تماس بالشتک‌دار طراحی می‌کند و این ویژگی‌ها به پخش شدن فشار and کاهش خطر پوستی کمک می‌کنند. تیم‌های میدانی همچنین از یک بریس گردنی خارج‌سازی بهره می‌برند که با انواع تیپ‌های بدنی سازگار است، و بریس‌های خارج‌سازی قابل تنظیم حدس و گمان‌هایی را که منجر به سفت کردن بیش از حد می‌شوند کاهش می‌دهند. تناسب ضعیف همچنان یک علت اصلی در مواقعی است که بریس‌ها به درستی نصب نمی‌شوند، و هر یک از این اشتباهات خطر را برای بیماران مبتلا به آسیب‌های ستون فقرات گردنی افزایش می‌دهد. آسیب نخاعی هیچ جایی برای زخم‌های قابل پیشگیری باقی نمی‌گذارد، بنابراین بررسی‌های پوستی جزوی از هر پروتکل بی‌حرکتی ستون فقرات است.

استفاده پیشابیمارستانی از بریس‌های گردنی و شکست در بی‌حرکت‌سازی

امنیت کاذب و بی‌حرکت‌سازی ناکارآمد

استفاده پیشابیمارستانی از بریس‌های گردنی دارای یک پارادوکس است. دستگاهی که محافظت‌کننده به نظر می‌رسد می‌تواند اعتماد به نفس کاذب ایجاد کند. خدمه ممکن است یک بریس ببندند و تصور کنند که گردن امن است، در حالی که دستگاه ممکن است اصلاً حرکت را کنترل نکند. یک تیم تحقیقاتی هشدار داد که استفاده از تخته پشت در طول خارج‌سازی ممکن است ارائه‌دهندگان مراقبت‌های پیشرفته را وادار کرده باشد که حتی بدون وجود نشانه مشخصی از آسیب نخاعی، بریس ببندند. چنین رویه‌هایی حس کاذبی از امنیت تثبیت ایجاد می‌کنند.

نویسندگان هشدار می‌دهند که وقتی از تخته پشت برای خارج کردن قربانیان گرفتار استفاده می‌شد، حضور تخته ممکن است ارائه‌دهندگان ALS را وادار به بستن بریس کرده باشد حتی بدون اینکه نشانه مشخصی از آسیب نخاعی وجود داشته باشد، و چنین رویه‌های بی‌حرکت‌سازی حس کاذبی از امنیت تثبیت ایجاد می‌کنند.

آسیب‌های تشخیص‌داده‌نشده مشکل را تشدید می‌کنند. در یک مطالعه، نرخ آسیب ستون فقرات گردنی ۸.۲ درصد بود که مشابه سایر مطالعات است. نیمی از آسیب‌های ستون فقرات گردنی هیچ بریس گردنی در محل آسیب دریافت نکردند. این یافته نگرانی‌هایی را در مورد اثربخشی پروتکل در تشخیص آسیب‌های ستون فقرات ایجاد می‌کند.

خطاهای هم‌راستایی ستون فقرات گردنی

یک بریس بزرگ‌تر از اندازه به شکل خاصی دچار شکست می‌شود. برخلاف تصور بسیاری، این بریس باعث بیش‌بازشدگی (هیپراکستنشن) یا بیش‌خمیدگی (هیپرفلکشن) نمی‌شود. در عوض، اجازه حرکت جانبی بیش از حد فک پایین را می‌دهد و چرخش سر و گردن امکان‌پذیر می‌شود. گردن در زمانی که نباید، حرکت می‌کند و خطر آسیب ثانویه افزایش می‌یابد.

استفاده طولانی‌مدت آسیب سیستمیک را افزایش می‌دهد. میانگین فشار داخل جمجمه از ۲۰.۵ ± ۱۴.۲ میلی‌جیوه قبل از بستن گردنبند به ۲۵.۸ ± ۱۱.۵ میلی‌جیوه پس از آن افزایش یافت که میانگین اختلاف آن ۴.۴ میلی‌جیوه بود. در شش مطالعه قبلی شامل ۷۸ بیمار، فشار به طور مداوم افزایش یافت، با بازه‌ای از ۰.۷ تا ۱۳.۵ میلی‌جیوه. اختلال در زهکشی وریدی و تحریک دردناک مکانیسم‌های پیشنهادی هستند.

عوامل خطر برای استفاده طولانی‌مدت شامل زمان استفاده از وسیله بی‌حرکت‌کننده، تهویه مکانیکی، پایش فشار داخل جمجمه، بستری در بخش مراقبت‌های ویژه، نمرات شدت آسیب بالا، و فشار و درد بالا ناشی از وسیله است. یک گردنبند طبی اورژانس که به خوبی اندازه شده باشد، بی‌حرکت‌سازی ستون فقرات را در طول انتقال پشتیبانی می‌کند. گردنبندهای اورژانس قابل تنظیم به امدادگران کمک می‌کنند تا دستگاه را به سرعت با بیمار مطابقت دهند.

شواهد یک الگوی واضح را نشان می‌دهند. گردنبند طبی جابجاشده می‌تواند آسیب نخاعی را بدتر کند، راه هوایی را مسدود کند، پوست را تخریب کند، فشار داخل جمجمه را افزایش دهد، و در طول انتقال شکست بخورد. جایگذاری هرگز خنثی نیست. تیم‌ها باید اندازه دستگاه را به درستی انتخاب کنند، گردن را در تراز خنثی نگه دارند، آن را بدون فشار اضافی محکم ببندند، و پوست و راه هوایی را به طور مکرر ارزیابی مجدد کنند. گردنبندهای قابل اعتماد و با طراحی مناسب ازTianzuo Medical، در ترکیب با پروتکل‌های کاربردی صحیح، محافظتی را که آسیب‌های ستون فقرات گردنی ایجاب می‌کنند به بیماران ارائه می‌دهد. بی‌حرکت‌سازی خوب ستون فقرات با یک اندازه مناسب آغاز می‌شود و با ارزیابی مجدد دقیق به پایان می‌رسد.

سؤالات متداول

وقتی اندازه گردنبند طبی نامناسب است چه اتفاقی می‌افتد؟

یک گردنبند طبی با اندازه نامناسب در وظیفه اصلی خود شکست می‌خورد. این وسیله به گردن اجازه حرکت می‌دهد، به پوست فشار می‌آورد و تنفس را محدود می‌کند. بیماران ممکن است درد احساس کنند یا در باز کردن دهان دچار مشکل شوند. تیم‌ها باید اندازه بودن را به عنوان یک بررسی ایمنی در نظر بگیرند، نه یک تشریفات.

آیا یک گردنبند می‌تواند آسیب نخاعی را بدتر کند؟

بله. اندازه‌گیری ضعیف یا تسمه‌کشی شل به گردن اجازه خم شدن، کشیده شدن یا چرخش می‌دهد. قطعات استخوانی سپس به نخاع فشار می‌آورند. بیمارانی که با عملکرد سالم می‌رسند ممکن است با نقص‌های جدید ترخیص شوند. اندازه‌گیری صحیح و هم‌راستایی خنثی از نخاع محافظت می‌کنند.

آسیب‌های ستون فقرات گردنی تشخیص‌داده‌نشده در صحنه چقدر شایع هستند؟

یک مطالعه نرخ آسیب ستون فقرات گردنی را ۸.۲ درصد نشان داد. نیمی از این آسیب‌ها در صحنه هیچ گردنبندی دریافت نکردند. این شکاف نشان می‌دهد که چرا خدمه به پروتکل‌های واضح و ارزیابی دقیق قبل از پاکسازی گردن نیاز دارند.

چرا کشش تسمه اهمیت دارد؟

تسمه سفت و محکم وریدهای ژوگولار را فشرده می‌کند و فشار درون‌جمجمه‌ای را افزایش می‌دهد. تسمه‌های شل اجازه جابجایی سر را می‌دهند. کشش صحیح گردن را بدون فشار آوردن به عروق ثابت نگه می‌دارد. ارزیابی مجدد بی‌حرکت‌سازی ستون فقرات باید شامل بررسی تسمه و پوست باشد.

کدام گردنبند در طول خارج‌سازی بهترین عملکرد را دارد؟

خدمه صحنه به سرعت و اندازه مناسب نیاز دارند. یک گردنبند طبی خارج‌سازی با اندازه قابل تنظیم با انواع بدن‌ها بدون حدس و گمان مطابقت دارد. گردنبندهای قابل تنظیم خارج‌سازی از بی‌حرکت‌سازی ستون فقرات در طول انتقال پشتیبانی می‌کنند و خطراتی را که به بیماران دارای آسیب‌های ستون فقرات گردنی آسیب می‌رسانند کاهش می‌دهند.