نصب کردن یک گردنبند طبی بی‌حرکت‌سازی گردنبه درستی، یکی از مهارت‌های اساسی برای هر امدادگر اولیه است. اقدامات شما مستقیماً بر کیفیت بی‌حرکت‌سازی ستون فقرات و بهبودی بیمار تأثیر می‌گذارد. یک گردنبند با اندازه نامناسب می‌تواند راه هوایی را مسدود کند، باعث آسیب پوستی شود یا اصلاً در تثبیت ستون فقرات ناموفق باشد. تحقیقات نشان می‌دهد که میزان آسیب‌های فشاری در میان بیماران ترومایی که از این وسایل استفاده می‌کنند بین ۱.۱ درصد تا ۷۸.۴ درصد متغیر است که این امر استفاده از تکنیک صحیح را ضروری می‌سازد.
این راهنما شما را در مراحل آماده‌سازی، اندازه‌گیری، نحوه بستن و بررسی راهنمایی می‌کند. شما یاد خواهید گرفت که چگونه با استفاده از اصول جهانی، یک گردنبند بی‌حرکت‌سازی با اندازه مناسب تهیه کنید. در حالی که گردنبندهای قابل تنظیم از تولیدکنندگانی مانند Tianzuo Medical ویژگی‌های منحصر‌به‌فردی ارائه می‌دهند، اصول پایه‌ای اندازه‌گیری و نحوه استفاده در تمامی مدل‌ها ثابت باقی می‌ماند.
قبل از اینکه به گردنبند دست بزنید، باید بیمار را ارزیابی کرده و نشانه‌ای واضح برای استفاده از آن تعیین کنید. این مرحله از استفاده از وسیله‌ای که ممکن است ضررش بیشتر از نفعش باشد، جلوگیری می‌کند. یک گردنبند بی‌حرکت‌سازی با اندازه مناسب با قضاوت بالینی صحیح آغاز می‌شود، نه خود ابزار.
شما باید هنگامی که به آسیب ستون فقرات گردنی مشکوک هستید، یک گردنبند طبی بی‌حرکت‌سازی گردن را ببندید. تصمیم‌گیری به یافته‌های بالینی خاصی بستگی دارد. این نشانه‌ها را در طول بررسی اولیه و ثانویه خود جستجو کنید:
هر بیمار مشکوک به آسیب ستون فقرات گردنیودارای نقص عصبی باید از گردنبند طبی (کالر گردنی) استفاده کند و باید فوراً برای مشاوره جراحی اعصاب یا جراحی ستون فقرات ارتوپدی و تصویربرداری ارجاع داده شود.
همچنین باید تشخیص دهید چه زمانی استفاده از گردنبند مناسب نیست. استفاده از گردنبندهای گردنی در بیماران تروما با آسیب نافذ ایزوله و بدون نقص عصبی توصیه نمی‌شود. خطرات، به‌ویژه مشکلات دسترسی به راه هوایی، بیشتر از فایده بالقوه جلوگیری از آسیب ثانویه گردنی است. کاربرد روتین گردنبند گردنی نیز به دلیل عوارض مستندشده توصیه نمی‌شود. این موارد شامل افزایش فشار داخل جمجمه، اختلال در وضعیت تنفسی، دشواری در مدیریت راه هوایی، زخم‌های فشاری و ناراحتی کلی بیمار است. ارزیابی بالینی شما تعیین می‌کند که آیا گردنبند به بیمار خدمت می‌کند یا مشکلات جدیدی ایجاد می‌کند.
هنگامی که تصمیم گرفتید استفاده از گردنبند اندیکاسیون دارد، باید تثبیت دستی در راستای محور را به طور مداوم حفظ کنید. آن را زودتر از موعد رها نکنید. این تثبیت، سر و گردن را در تراز خنثی نگه می‌دارد در حالی که شما وسیله را آماده و اعمال می‌کنید. سر بیمار باید در وضعیت خنثی قرار گیرد - نه خم‌شده و نه به عقب برگشته، نه چرخانده شده و نه به پهلو خم شده.
برای بیماران طاق‌باز (سوپاین)، ممکن است به یک یا دو دستیار نیاز داشته باشید تا تراز خنثی را حفظ کنند در حالی که شما گردنبند را می‌بندید. یک دستیار سر و گردن را در وضعیت ثابت نگه می‌دارد. دستیار دیگر می‌تواند در مدیریت بدن بیمار یا آماده‌سازی تجهیزات کمک کند. این رویکرد تیمی تضمین می‌کند که ستون فقرات در طول کل فرآیند محافظت شود. شما هرگز نباید سعی کنید گردنبند را اندازه کنید در حالی که خودتان همزمان تلاش می‌کنید سر را ثابت نگه دارید. خطر حرکت افزایش می‌یابد و کیفیت اندازه شدن شما افت می‌کند.
تثبیت دستی همچنین به شما امکان می‌دهد آناتومی گردن بیمار را قبل از اندازه‌گیری ارزیابی کنید. شما می‌توانید زاویه فک تحتانی و بالای ماهیچه ذوزنقه‌ای را لمس کنید. این ارزیابی لمسی شما را برای اندازه‌گیری دقیق آماده می‌کند. به یاد داشته باشید که گردنبندهای رهاسازی قابل تنظیم از تولیدکنندگانی مانند Tianzuo Medical انعطاف‌پذیری در اندازه را ارائه می‌دهند، اما نمی‌توانند وضعیت‌دهی ضعیف را جبران کنند. پایه و اساس یک گردنبند رهاسازی با اندازه مناسب، یک بیمار با وضعیت پایدار و خنثی است.
اندازه‌گیری دقیق تعیین می‌کند که آیا گردنبند رهاسازی گردنی شما باعث تثبیت می‌شود یا آسیب می‌رساند. گردنبندی که به خوبی اندازه نشده باشد می‌تواند مشکلات بیشتری نسبت به حل آنها ایجاد کند. شما باید قبل از انتخاب هر وسیله‌ای با دقت اندازه‌گیری کنید.
شما به یک اندازه‌گیری حیاتی نیاز دارید: فاصله از چانه تا شانه. این عدد به شما می‌گوید چه اندازه گردنبندی برای بیمار شما مناسب است. این اندازه‌گیری را در حالی انجام دهید که یک دستیار تثبیت دستی را حفظ می‌کند. سر باید در تمام طول فرآیند در تراز خنثی باقی بماند.
برای اندازه‌گیری صحیح این مراحل را دنبال کنید:
تعیین نقطه شروع: پایین چانه را پیدا کنید، درست در زیر خط فک. این نقطه در زاویه فک تحتانی قرار دارد.
شناسایی نقطه پایان: بالاترین نقطه ماهیچه ذوزنقه‌ای را پیدا کنید، جایی که بند شانه به طور طبیعی روی آن قرار می‌گیرد.
به صورت عمودی اندازه‌گیری کنید: اندازه‌گیری را مستقیماً از چانه تا شانه انجام دهید. به صورت مورب اندازه‌گیری نکنید، زیرا این کار نتیجه شما را مخدوش می‌کند.
حفظ وضعیت خنثی: در حالی که هر دو نقطه را پیدا می‌کنید، سر را در وضعیت خنثی نگه دارید. هرگونه خم شدن به جلو یا عقب (فلکسیون یا اکستنشن) فاصله را تغییر می‌دهد.
بررسی نقاط مرجع برند: برخی از سیستم‌ها به جای عضله ذوزنقه‌ای (تراپزیوس) از بریدگی جناغی به عنوان نقطه پایانی استفاده می‌کنند. قبل از اندازه‌گیری، دستورالعمل‌های برند خاص گردنبند طبی را بررسی کنید.
انگشتان شما باید هر دو نقطه شاخص را به وضوح لمس کنند. زاویه فک تحتانی مرجع استخوانی را فراهم می‌کند که با تورم بافت نرم جابه‌جا نمی‌شود. لبه عضله ذوزنقه‌ای یک نقطه عطف عضلانی ثابت ارائه می‌دهد. هنگامی که هر دو نقطه را پیدا کردید، فاصله عمودی بین آنها را اندازه بگیرید.
هنگامی که اندازه‌گیری خود را انجام دادید، آن را با جدول اندازه سازنده مقایسه کنید. گردنبندهای طبی مانند مدل Stifneck در چهار اندازه بزرگسال و دو اندازه اطفال عرضه می‌شوند. هر اندازه محدوده خاصی از ارتفاعات گردن را پوشش می‌دهد. به جدول اندازه سازنده گردنبند طبی خود، مانند Tianzuo Medical، برای مشخصات دقیق مراجعه کنید.
بیشتر گردنبندهای طبی قابل تنظیم برای خارج کردن مصدوممقداری انعطاف‌پذیری را در هر محدوده اندازه فراهم می‌کنند. پس از انتخاب نزدیک‌ترین اندازه، می‌توانید تناسب را تنظیم دقیق کنید. با این حال، نمی‌توانید اندازه کاملاً اشتباه را جبران کنید. گردنبندی که خیلی کوچک است، چانه را به درستی پشتیبانی نمی‌کند. گردنبندی که خیلی بزرگ است، فاصله‌های خطرناکی ایجاد می‌کند.
گردنبندهای طبی که برای بیمار خیلی بزرگ هستند، یا آنهایی که خیلی محکم دور گردن بسته شده‌اند، ممکن است با هل دادن سر به فاصله ای دورتر از تنه، کشش را بدتر کنند (Ben-Galim, Sibai, Hipp, Heggeness, & Reitman, 2008).
این اثر کششی هدف از بی‌حرکت‌سازی را خنثی می‌کند. به جای تثبیت ستون فقرات، یک گردنبند بیش از حد بزرگ به طور فعال سر را از بدن دور می‌کند. شما باید از طریق اندازه گیری دقیق و انتخاب اندازه از این نتیجه جلوگیری کنید.
هنگامی که اندازه ای را انتخاب می کنید، آن را که بیشترین مطابقت را با اندازه گیری شما دارد، انتخاب کنید. اگر اندازه گیری شما بین دو اندازه قرار دارد، گزینه کوچکتر را انتخاب کنید. یک گردنبند کمی جذب پشتیبانی بهتری نسبت به یک گردنبند شل فراهم می کند. می توانید اندازه را در هنگام استفاده تنظیم کنید.
به یاد داشته باشید که یک گردنبند طبی خارج‌سازی که به درستی تناسب یافته باشد با اندازه گیری دقیق شروع می شود. برای اندازه گیری وقت بگذارید. اگر احساس عدم اطمینان می کنید، نقاط شاخص خود را مجددا بررسی کنید. چند ثانیه اضافی که برای اندازه گیری صحیح صرف می کنید از عوارض بعدی جلوگیری می کند.
پس از انتخاب اندازه صحیح، می توانید به مرحله اعمال بپردازید. بخش بعدی نحوه قرار دادن گردنبند و ایمن کردن صحیح آن را پوشش می دهد.
شما اندازه گیری خود و اندازه انتخابی خود را دارید. اکنون باید دستگاه را به درستی اعمال کنید. این فاز تعیین می کند که آیا گردنبند طبی خارج سازی تناسب یافته شما به هدف خود می رسد یا خیر. اگر گردنبند را به اشتباه قرار دهید، اندازه عالی هیچ معنایی ندارد.
با پنل پشتی شروع کنید. در حالی که دستیارتان تثبیت دستی را حفظ می‌کند، آن را پشت گردن بیمار بلغزانید. پنل را به طور مساوی در برابر قسمت پشتی گردن مرکز کنید. خط وسط گردنبند باید با خط وسط ستون فقرات بیمار هم‌راستا باشد. شما باید حس کنید که پنل در هر دو طرف روی ماهیچه‌های ذوزنقه‌ای قرار گرفته است.
پنل پشتی باید به اندازه کافی پایین قرار گیرد تا پایه جمجمه را بدون فشار آوردن به مهره‌های گردنی پشتیبانی کند. بررسی کنید که پنل از گردن فاصله نداشته باشد. فاصله نشان می‌دهد که گردنبند خیلی کوچک است یا خیلی بالا قرار گرفته است. قبل از ادامه، پنل را تنظیم کنید.
پنل جلویی را زیر چانه بالا بیاورید. قطعه چانه باید فک پایین را به طور کامل در بر بگیرد. پنل جلویی باید در هر دو طرف روی پنل پشتی قرار گیرد. تسمه‌های چسبی را محکم به بدنه گردنبند بچسبانید. هر تسمه را بکشید تا گردنبند را محکم در جای خود نگه دارد.
باید بشنوید یا حس کنید که چسب به طور کامل درگیر شده است. اتصال جزئی می‌تواند در طول انتقال شل شود. انگشت خود را در امتداد تسمه بکشید تا تماس کامل تأیید شود. پنل جلویی باید بدون پیچ خوردگی کاملاً روی قفسه سینه و گردن قرار گیرد.
یک گردنبند خارج‌سازی به درستی نصب شده، محکم احساس می‌شود اما هرگز تنگ نیست. پس از ایمن کردن دستگاه، باید سه عملکرد حیاتی را بررسی کنید. بیمار باید بدون محدودیت نفس بکشد. او باید بدون خفگی بلع کند. او باید دهان خود را بدون فشار باز کند.
از بیمار بخواهید نفس عمیقی بکشد. بالا آمدن کامل قفسه سینه او را تماشا کنید. به هرگونه خس‌خس سینه یا استریدور گوش دهید. سپس از او بخواهید بلع کند. حرکت گلوی او را مشاهده کنید. در نهایت، از او بخواهید دهانش را باز کند. فک او باید آزادانه و بدون اینکه قطعه چانه در فک پایین فرو برود، حرکت کند.
گردنبند باید دامنه حرکتی کامل را برای فک فراهم کند و در عین حال از هرگونه حرکت ستون فقرات گردنی جلوگیری کند. اگر بیمار نمی‌تواند دهان خود را باز کند، گردنبند خیلی بالا قرار دارد یا تسمه‌ها خیلی سفت هستند.
فضای بین گردنبند و گردن بیمار را بررسی کنید. شما باید بتوانید یک انگشت بین گردنبند و نای وارد کنید. این فضا بازگشت وریدی مناسب را تأیید می‌کند و از فشار بر روی شریان‌های کاروتید جلوگیری می‌کند. اگر نمی‌توانید انگشتی وارد کنید، تسمه‌ها را کمی شل کنید.
گردنبندهای خارج‌سازی قابل تنظیم امکان تنظیم دقیق را در هر محدوده اندازه فراهم می‌کنند. می‌توانید ارتفاع قطعه چانه را در بسیاری از مدل‌ها تغییر دهید. همچنین می‌توانید تنش تسمه را برای دستیابی به تناسب ایده‌آل تنظیم کنید. از این ویژگی‌ها برای انطباق با آناتومی فردی استفاده کنید. بیماری با گردن ضخیم ممکن است به تسمه شل‌تری نیاز داشته باشد. یک بیمار لاغر ممکن است برای جلوگیری از جابجایی به تناسب سفت‌تری نیاز داشته باشد.
پس از هر تنظیم، وضعیت چانه را دوباره بررسی کنید. فک پایین باید به طور کامل در کاپ چانه قرار گیرد. گردنبند نباید سر را به سمت عقب یا جلو هل دهد. گردنبند خارج‌سازی به درستی نصب شده شما، همزمان با راحتی بیمار، هم‌راستایی خنثی را حفظ می‌کند.
تأیید کنید که گردنبند مانع دسترسی به راه هوایی نشود. اگر وضعیت بیمار رو به وخامت گذاشت، باید بتوانید راه هوایی را به سرعت باز کنید. برخی از گردنبندها دارا پنجره دسترسی نایی هستند. قبل از اینکه در یک موقعیت اورژانسی به آن نیاز داشته باشید، طراحی دستگاه خود را بشناسید.
پس از محکم کردن گردنبند، تناسب آن را به طور کامل ارزیابی مجدد کنید. بررسی کنید که چانه به درستی در قطعه چانه قرار گیرد. فک پایین باید بدون کج شدن به جلو یا عقب، مرکز شده و پشتیبانی شود. به راه هوایی نگاه کنید. شما باید یک مسیر بدون مانع از دهان تا نای را ببینید. هر لبه گردنبند که به گلو فشار بیاورد نیازمند اصلاح فوری است.
گردن زیر گردنبند را لمس کنید. فشار بیش از حد بر روی نای یا شریان‌های کاروتید را احساس کنید. شما باید بتوانید یک انگشت را با مقاومت حداقل بین گردنبند و پوست بلغزانید. اگر نمی‌توانید این کار را انجام دهید، تسمه‌ها را شل کنید و تناسب را دوباره بررسی کنید. یک گردنبند خارج‌سازی گردنی که خیلی محکم فشار بیاورد می‌تواند بازگشت وریدی از مغز را محدود کند. این محدودیت فشار داخل جمجمه را افزایش می‌دهد و خطری غیرضروری برای بیمار شما ایجاد می‌کند.
یک گردنبند گردنی که بیش از حد سفت بسته شده باشد می‌تواند شریان‌های کاروتید و وریدهای گردن را فشرده کند.
از بیمار در مورد راحتی بپرسید. آنها باید حس محکم اما قابل تحملی را گزارش کنند. بی‌حسی، مورمور شدن، یا درد در گردن یا شانه‌ها نشان‌دهنده یک مشکل است. وضعیت عصبی عروقی را در هر دو اندام فوقانی بررسی کنید. قدرت نبض، حس، و عملکرد حرکتی را در هر طرف مقایسه کنید. یافته‌های خود را به طور واضح مستند کنید. یک گردنبند خارج‌سازی به درستی نصب شده، سر را بدون به خطر انداختن گردش خون یا عملکرد عصبی پشتیبانی می‌کند.
شما در طول تمرین و ماموریت‌های واقعی با خطاهای رایج اندازه کردن مواجه خواهید شد. هر یک را به سرعت تشخیص دهید و پیش از آغاز انتقال اصلاح کنید. شایع‌ترین اشتباه مربوط به انتخاب اندازه نادرست است. گردنبندی که بیش از حد کوچک باشد در ناحیه چانه فاصله ایجاد می‌کند یا به برجستگی ذوزنقه‌ای (تراپزیوس) نمی‌رسد. گردنبندی که بیش از حد بزرگ باشد سر را به سمت عقب (اکستنشن) هل می‌دهد و نیروهای کششی خطرناکی را بر روی ستون فقرات گردنی ایجاد می‌کند.
خطای رایج دیگر مربوط به نامناسب بودن میزان سفتی بندها است. سفت کردن بیش از حد، مشکلاتی را که در بالا توصیف شد به وجود می‌آورد. شل بودن بیش از حد باعث جابجایی گردنبند در هنگام حرکت می‌شود. گردنبندهای خارج‌سازی قابل تنظیم به شما این امکان را می‌دهند که سفتی آن را پس از نصب اولیه تنظیم دقیق کنید. از این ویژگی به طور عمدی استفاده کنید. هر بند را بکشید تا گردنبند محکم بایستد، سپس دوباره آزمایش فاصله انگشت را بررسی کنید.
خطاهای موقعیت‌دهی نیز رخ می‌دهند. پنل پشتی ممکن است بیش از حد بالا قرار گیرد و به استخوان پس‌سری (اکسیپوت) فشار بیاورد. پنل جلویی ممکن است به یک سمت بچرخد و چانه بدون حمایت بماند. این مسائل را با شل کردن بندها، تغییر موقعیت پنل‌ها و محکم کردن مجدد اصلاح کنید. همیشه پس از هرگونه تنظیم، هم‌راستایی خنثی را دوباره بررسی کنید. سر باید در همان وضعیتی بماند که در طول تثبیت دستی ایجاد کرده‌اید.
به یاد داشته باشید که یک گردنبند با اندازه مناسب، اگر به درستی نصب شود، به ندرت خیلی سفت به نظر می‌رسد. این طراحی فشار را در سراسر قفسه سینه، شانه‌ها و فک پایین توزیع می‌کند. دغدغه اصلی شما تأیید راحتی بیمار و یکپارچگی عصبی‌عروقی است. این بررسی‌ها را تمرین کنید تا به صورت خودکار درآیند. توجه شما به بررسی و تأیید، بی‌حرکت‌سازی مؤثر را از وسیله‌ای که صرفاً ظاهر درستی دارد متمایز می‌کند.
اکنون توالی کامل را در اختیار دارید: آماده‌سازی، اندازه‌گیری، نصب، بررسی. هر مرحله بر روی مرحله قبلی بنا می‌شود. یک گردنبند خارج‌سازی گردنی از بی‌حرکت‌سازی ستون فقرات پشتیبانی می‌کند، اما هرگز جایگزین دستان شما نمی‌شود. تثبیت دستی همچنان پایه و اساس واقعی ایمنی است.
این مراحل را به طور منظم با تیم خود تمرین کنید. با گردنبندهای خارج‌سازی قابل تنظیم سازنده خاص خود، مانند Tianzuo Medical، آشنا شوید. پیش از آنکه در شرایط اضطراری به آنها نیاز داشته باشید، نمودارهای اندازه و ویژگی‌های تنظیم آنها را بشناسید.
با پیروی از این مراحل، می‌توانید ایمنی و راحتی بیمار خود را در یک لحظه بحرانی تضمین کنید.
هدف شما باید این باشد که راحت و کیپ باشد اما هرگز محدودکننده نباشد. یک انگشت را بین گردنبند و نای بلغزانید. اگر نمی‌توانید انگشت خود را وارد کنید، بندها را شل کنید. بیمار باید بتواند بدون مشکل نفس بکشد، قورت دهد و دهان خود را باز کند.
بله. گردنبندهای خارج‌سازی قابل تنظیم از طریق گزینه‌های اندازه متعدد و ویژگی‌های تنظیم دقیق، با انواع مختلف بدن سازگار می‌شوند. با دقت از چانه تا شانه را اندازه بگیرید. نزدیک‌ترین اندازه را انتخاب کنید، سپس برای دستیابی به هم‌راستایی و راحتی مناسب، سفتی بند و ارتفاع قطعه چانه را تنظیم کنید.
خیر. گردنبند خارج‌سازی گردنی را در طول اشعه ایکس و سی‌تی‌اسکن در جای خود بگذارید. بیشتر گردنبندهای مدرن از مواد رادیولوسنت استفاده می‌کنند که در تصویربرداری تداخل ایجادچ نمی‌کنند. خارج کردن گردنبند خطر حرکت غیرضروری ستون فقرات را به همراه دارد. فقط زمانی آن را خارج کنید که پزشک بالینی ستون فقرات را تایید کند.
اندازه را پس از هرگونه حرکت بیمار، جابجایی یا تغییر وضعیت مجدداً بررسی کنید. وضعیت عصبی‌عروقی را در هر دو اندام فوقانی در هر بار بررسی ارزیابی کنید. به دنبال قرمزی پوست در زیر لبه‌های گردنبند باشید. هر بار که تأیید می‌کنید گردنبند به درستی در جای خود باقی مانده است، یافته‌های خود را مستند کنید.
بله. کودکان نسبت به بزرگسالان سر بزرگ‌تر و گردن کوتاه‌تری دارند. از گردنبندهای خارج‌سازی قابل تنظیم در اندازه اطفال که برای آناتومی آنها طراحی شده است استفاده کنید. با دقت اندازه‌گیری کنید و هم‌راستایی خنثی را تأیید کنید. گردنبندهای اطفال فشار را به طور متفاوتی توزیع می‌کنند، بنابراین در طول انتقال طولانی مدت، سلامت پوست را با دفعات بیشتری بررسی کنید.
شبکه IPv6 پشتیبانی می شود
فارسی
English
français
Deutsch
русский
italiano
español
português
العربية
Türkçe
