برای تعیین اندازهٔ گردنبند طبی نجاتبه‌درستی برای یک فرد بالغ، فاصلهٔ عمودی از بالاترین نقطهٔ عضلهٔ ذوزنقه‌ای تا زیر چانه را اندازه بگیرید. آن اندازه را با خط‌کش سازنده مطابقت دهید.

شما باید این اندازه‌گیری را قبل از بستن هرگونه گردنبند کامل کنید. امدادگر دیگری باید ثبات دستی هم‌راستا را در طول فرآیند نجات حفظ کند. هرگز ثبات را زودتر از موعد برای بررسی اندازه رها نکنید.

این روش مستقیم تنها راه قابل اعتماد برای اندازه‌گیری گردنبند طبی است. گردنبند طبی باید کاملاً اندازه و کیپ باشد. یک گردنبند طبی (c-collar) که به‌درستی نصب شده باشد از آسیب بافتی جلوگیری می‌کند. اندازه‌گیری دقیق گردنبند نجات، گردن را در وضعیت خنثی نگه می‌دارد، از چانه پشتیبانی می‌کند و مانع از آسیب‌های فشاری می‌شود.

نکات کلیدی

• برای یافتن اندازهٔ مناسب گردنبند، از بالای شانه تا زیر چانه را اندازه بگیرید.
• اندازهٔ خود را با مقیاس سازنده تطبیق دهید تا ارتفاع مناسب گردنبند را انتخاب کنید.
• هنگام اندازه‌گیری و بستن گردنبند، سر را با تثبیت‌کننده دستی بی‌حرکت نگه دارید.
• تناسب را بررسی کنید: باید بتوانید دو انگشت بین گردنبند و گردن قرار دهید و بیمار بتواند دهان خود را آزادانه باز کند.
• هرگز اندازه را با نگاه کردن حدس نزنید؛ همیشه برای جلوگیری از آسیب و حفظ هم‌راستایی گردن، اندازه بگیرید.

چرا اندازه‌گیری صحیح گردنبند طبی اهمیت دارد

یک گردنبند کارهای بیشتری از صرفاً ثابت نگه داشتن سر انجام می‌دهد. تناسب صحیح تعیین می‌کند که آیا این وسیله از بیمار محافظت می‌کند یا به او آسیب می‌رساند. انتخاب اندازه مناسب گردنبند طبی، گردن را از قاعده جمجمه تا خط شانه در وضعیت خنثی نگه می‌دارد. این وسیله چانه را بدون بالا بردن آن در بر می‌گیرد. این وسیله بدون ایجاد نقاط فشار، کاملاً اندازه می‌سد. همچنین این تناسب مشخص می‌کند که بیمار تا چه حد می‌تواند این وسیله را تحمل کند.

اندازه‌گیری گردنبند نجات با یک اندازهٔ مستقیم از بالاترین نقطهٔ عضلهٔ ذوزنقه‌ای تا زیر چانه آغاز می‌شود. برای یک بیمار بزرگسال، آن اندازه مشخص می‌کند که کدام گردنبند انتخاب شود. گردنبندی با اندازهٔ مناسب دقیقاً با خط‌کش سازنده مطابقت دارد. حدسِ شل، حرکت را به همراه دارد؛ حدسِ تنگ، آسیب بافتی را به دنبال دارد.

خطرات گردنبند بیش از حد بزرگ

هنگامی که گردنبندی را انتخاب می‌کنید که بیش از حد بلند است، چانه روی لبه‌ای بالاتر از خط طبیعی خود قرار می‌گیرد. سر به سمت عقب کشیده می‌شود (اکستنشن). این حرکت راه هوایی را باریک می‌کند و فشار مضاعفی بر ستون فقرات گردنی وارد می‌سازد.

یک گردنبند بزرگ‌تر از اندازه همچنین اجازهٔ چرخش می‌دهد. این وسیله سر را قفل نمی‌کند، بنابراین بیمار می‌تواند چانه را به سمت قفسه سینه بچرخاند. هنگامی که بیمار وضعیت خود را تغییر می‌دهد، گردنبند به سمت بالا می‌لغزد. سپس روی فک، گوش‌ها و پوست پشت گوش‌ها فشار می‌آورد. فشار طولانی‌مدت بر روی آن نواحی به سرعت باعث تجزیه و زخم پوست می‌شود.

خطرات گردنبند بیش از حد کوچک

گردنبندی که بیش از حد کوتاه است باعث خم شدن سر به جلو (فلکشن) می‌شود. چانه به سمت قفسه سینه افتاده، راه هوایی را بسته و تنش را به گردن اضافه می‌کند. این وسیله در مسدود کردن حرکت ناموفق است.

بیمار می‌تواند سر را بلند کند یا آن را به طرفین بچرخاند، که این امر بی‌حرکت‌سازی را بی‌ثمر می‌سازد. لبه‌ی پایینی در ترقوه‌ها فرو می‌رود. لبه‌ی جلویی روی نای فشار می‌آورد. یک گردنبند طبی با اندازهٔ نادرست، چه گشاد و چه تنگ، هم ناپایداری حرکتی و هم آسیب فشاری ایجاد می‌کند.

تعیین اندازه نباید هرگز به جثه یا سایز لباس بیمار بستگی داشته باشد. یک مورد با تناسب درستگردنبند طبی بی‌حس‌کننده مهره‌های گردنچانه را نگه می‌دارد، گردن را در وضعیت خنثی نگه می‌دارد و بدون ایجاد نقاط فشار بیش از حد، محکم می‌ایستد. اندازه‌گیری دقیق، تفاوت بین حمایت و آسیب است.

چگونگی اندازه گیری گردن بیمار برای بریس گردنی

برای اندازه گیری گردنبند طبی برای بیمار، با یک نشانه واضح شروع می کنید. حدس نمی زنید. به جثه بدن متکی نیستید. اندازه گیری سریع است. به دو نجات دهنده نیاز دارید. یک نجات دهنده تثبیت دستی در خط را نگه می دارد. نجات دهنده دیگر دستگاه را اندازه گیری و آماده می کند.

اندازه‌گیری فاصله فک تا ذوزنقه‌ای

فرایند اندازه‌گیری بر ماهیچه ذوزنقه‌ای تمرکز دارد. بالاترین نقطه آن را در بالای شانه‌ها، درست در بالای استخوان ترقوه پیدا می‌کنید. از آن نقطه عطف تا پایین چانه را اندازه‌گیری می‌کنید. این فضا/فاصله، تناسبی را که در ادامه می‌آید کنترل می‌کند. اندازه تعیین‌شده برای بریس نجات به این خط عمودی بستگی دارد.

با روش انگشت شروع کنید. دست خود را در کنار گردن بیمار دراز کنید. انگشتان خود را صاف و چسبیده به هم نگه دارید. انگشت کوچک خود را روی لبه بالایی عضله ذوزنقه‌ای، نزدیک به شانه قرار دهید. بشمارید که چه تعداد انگشت در فاصله آن نقطه شاخص تا خط چانه بیمار جای می‌گیرد. این شمارش به اندازه گیری کاری شما تبدیل می شود. این روش به عنوان یک تخمین بالینی عمل می کند. این تخمین کارآمد است زیرا تنها تعداد محدودی اندازه یقه وجود دارد.

برای اندازه‌گیری سایز مناسب گردنبند طبی برای بیمار، به امدادگر دوم نیاز دارید. یک امدادگر به طور مداوم تثبیت دستی ستون فقرات گردنی را حفظ می‌کند. امدادگر دیگر تعداد انگشتان را می‌شمارد و گردنبند را انتخاب می‌کند. هرگز تثبیت را برای اندازه‌گیری متوقف نکنید. اگر بیمار سر خود را بچرخاند یا بلند کند، اندازه‌گیری تمام ارزش خود را از دست می‌دهد.

همچنین می‌توانید از همان دو نقطه شاخص، بر حسب سانتی‌متر اندازه‌گیری کنید. فاصله عمودی از بالاترین نقطه ماهیچه ذوزنقه‌ای تا زیر چانه را اندازه‌گیری کنید. این اندازه‌گیری یک مقدار بر حسب سانتی‌متر به دست می‌دهد. شما آن مقدار را با جدول سازنده مقایسه می‌کنید. هر دو روش کارساز هستند. روش انگشت در محیط کار سریع‌تر عمل می‌کند زیرا دست شما همیشه در دسترس است.

اندازه را با سنجه اندازه‌گیری مطابقت دهید

یک اندازه گیری تنها زمانی مفید می شود که آن را با مقیاس اندازه گیری خودِ گردنبند مقایسه کنید. هر سازنده ای یک مقیاس سفت و سخت را در بسته بندی گردنبند تعبیه می کند. شما مقیاس را در برابر گردن بیمار نگه می دارید. شمارش انگشت یا مقدار سانتی متر خود را با مقیاس چاپ شده تطبیق می دهید. اندازه را با چشم ارزیابی نکنید. گردنبند را بر اساس جثه بیمار انتخاب نکنید.

شm شمارش اندازه گیری شده را به مقیاس روی یک یقه قابل تنظیم منتقل کنید. هنگامی که اندازه سنج با عدد خوانده شده شما مطابقت پیدا کرد، آن را قفل کنید. قفل، ارتفاع یقه را تنظیم می کند تا با فاصله ثبت شده از فک تا ذوزنقه ای مطابقت داشته باشد. اینگونه است که می توانید یک یقه گردنی را با اطمینان اندازه گیری کنید.

یpt‌های صلب در چهار دسته‌ی رایج عرضه می‌شوند. این دسته‌ها عبارتند از: بلند، معمولی، کوتاه و بدون گردن. همان ابزار اندازه‌گیری، اندازه‌ی شما را به یکی از این دسته‌ها تبدیل می‌کند. هر تولیدکننده‌ای جدول مخصوص به خود را برای این تبدیل منتشر می‌کند. جدول‌های تبدیل در برندهای مختلف متفاوت هستند. شما باید از جدول موجود در بسته‌ی همان یقه‌ی خاص استفاده کنید. جدولی از برند دیگر، تناسب و اندازه‌ی درست را تضمین نخواهد کرد.

این فرآیند نمایانگر اندازه‌گیری صحیح بریس گردنی است. شما یک بار اندازه‌گیری می‌کنید. نتیجه را با شاخص مقایسه می‌کنید. دسته درست را انتخاب می‌کنید. کل این عملیات سریع است. اندازه‌گیری بریس گردنی تنها زمانی با شکست مواجه می‌شود که یک مرحله را رد کنید.

یک نکته احتیاطی وجود دارد. حتی قلاده‌های قابل تنظیم بزرگسالان نیز نیازمند اندازه‌گیری فردی هستند. انداز آن‌ها بر اساس جثه بیمار یا جدول عمومی تعیین نمی‌شود.

یک بریس گردنی (c-collar) با اندازهٔ مناسب، گردن را در وضعیت خنثی نگه می‌دارد. این وسیله چانه را بدون بلند کردن آن حمایت می‌کند. همچنین بدون ایجاد نقاط فشار، به‌خوبی در جای خود فقر می‌گیرد. شما این تناسب را از طریق اندازه‌گیری به دست می‌آورید، نه با تخمین بصری.

نحوه اندازه گیری و بستن صحیح گردنبند طبی

شما اندازه را دارید. اکنون باید دستگاه را قرار دهید. اندازه‌گیری و قرار دادن بریس گردنی به نظم گروهی بستگی دارد.

ارائه‌دهنده اول سر را می‌گیرد. ارائه‌دهنده دوم یقه را می‌گیرد. این نقش‌ها تا زمانی که دستگاه ایمن شود جدا می‌مانند. هر دو امدادگر از اولین لمس تا آخرین کلیک از ستون فقرات گردنی محافظت می‌کنند.

حفظ تثبيت دستی در راستا

تثبيت دستی در راستا، اساس قرار دادن گردنبند طبی است. ارائه‌دهنده اول در بالای سر بیمار می‌ايستد، سر را در وضعیت خنثی نگه می‌دارد و این نگه داشتن را از شروع اندازه‌گیری تا بستن آخرین بست حفظ می‌کند. هرگز برای بررسی اندازه، تثبيت را رها نکنید. اگر بیمار حرکت کند، اندازه‌گیری فاقد اعتبار می‌شود. در صورت لزوم از نو شروع کنید.

ارائه‌دهنده دوم از پهلوی بیمار کار می‌کند. دوباره از روش پهنای انگشت استفاده کنید. یک دست را صاف روی شانه بیمار قرار دهید. انگشتان را کنار هم نگه دارید. انگشت کوچک را در قسمت بالای شانه قرار دهید. یک خط افقی فرضی از زیر چانه پیدا کنید. تعداد پهنای انگشتان را از انگشت کوچک تا آن خط بشمارید. تعداد را با شاخص اندازه‌گیری گردنبند مطابقت دهید. گردنبند طبی را از حفظ اندازه نگیرید. از جثه بیمار به عنوان راهنما استفاده نکنید. سایز لباس یک بزرگسال پیش‌بینی‌کننده اندازه گردن نیست.

این توالی را برای اندازه‌گیری و اعمال گردنبند طبی دنبال کنید.

1. ارائه‌دهنده دوم گردنبند را بدون لمس کردن سر بیمار روی اندازه اندازه‌گیری‌شده تنظیم می‌کند.

2. ابتدا قطعه چانه را در جای خود قرار دهید. آن را در برابر چانه بیمار قرار دهید.

3. قطعه پشتی را دور گردن بپیچید.

4. بست را بدون خارج کردن سر از وضعیت مناسب محکم کنید.

لبه جلویی را پایین‌تر از خط چانه نگه دارید. بند باید به صورت مسطح قرار گیرد. بند پیچ‌خورده می‌تواند اندازه گردنبند را تغییر دهد.

تایید اندازه قبل از ترخیص بیمار

پس از کلیک کردن بست، تثبیت‌کننده را رها نکنید. ابتدا اندازه را تایید کنید. روی هر بیمار از همان بررسی‌ها استفاده کنید.

ابتدا، فاصله را بررسی کنید. حدود دو انگشت فاصله بین بریس و گردن باید جا شود. فضای کمتر به این معناست که بریس خیلی محکم فشار می‌دهد. فضای بیشتر به این معناست که بریس ممکن است سر بخورد.

دوم، از بیمار بخواهید دهان خود را باز کند. فک باید آزادانه حرکت کند. قطعه چانه نباید سر را به بالا یا پایین فشار دهد. تراز خنثی یعنی بدون خم شدن به جلو، بدون اکستنشن و بدون چرخش.

سوم، تایید کنید که بریس در اندازه اندازه‌گیری شده قفل شده است.

تایید را با یک تست عملکردی کامل کنید. یک دست را در هر طرف سر قرار دهید. فشار ملایمی وارد کنید. سر نباید به جلو، عقب یا پهلو خم شود. اگر سر حرکت کرد، بریس را بردارید و از نو شروع کنید. هر زمان که هر بخشی جابه‌جا شد، باید اندازه را دوباره بررسی کنید.

فقط پس از موفقیت در تمام بررسی‌ها، تحویل را انجام دهید. ارائه‌دهنده اول این کلمات دقیق را می‌شنود: «بریس ایمن است، ترخیص می‌شوید.» ارائه‌دهنده اول تثبیت دستی در راستای محور را رها می‌کند. هرگز بر اساس فرض رها نکنید. هرگز قبل از صحبت کردن ارائه‌دهنده تاییدکننده، رها نکنید.

این توالی نحوه اندازه‌گیری و اعمال صحیح بریس گردنی را نشان می‌دهد. از همان مراحل روی هر بیمار تروما استفاده کنید. یک بریس گردنی که به درستی نصب شده باشد، فک را پشتیبانی می‌کند، حرکت ناخواسته را مسدود می‌کند و در طول انتقال راحت می‌ماند.

اندازه‌گیری بریس خروج از خودرو: از این اشتباهات رایج اجتناب کنید

حتی ارائه‌دهندگان آموزش‌دیده نیز دچار حدس و گمان می‌شوند. یک مطالعه روی پرسنل خدمات پزشکی اورژانس نشان داد که ۶۶ درصد اندازه آتل گردنی سخت را به اشتباه تنظیم کردند، در حالی که ۳۵ درصد طول گردن را به اشتباه اندازه‌گیری کردند. این خطاها قابل پیشگیری هستند. آن‌ها از دو الگوی قابل پیش‌بینی پیروی می‌کنند: تخمین چشمی و بستن پیش از اندازه‌گیری.

چشمی تخمین نزنید

تخمین بصری با شکست مواجه می‌شود زیرا اندازه مناسب آتل به فاصله عمودی چانه تا عضلات ذوزنقه‌ای بستگی دارد. بالاترین نقطه ماهیچه ذوزنقه نزدیک به گردن قرار دارد و پایین چانه روی آن آویزان است. شما نمی‌توانید آن فاصله را با نگاه کردن به طور مطمئن قضاوت کنید. روش اندازه‌گیری از ذوزنقه تا چانه از دو نشانه آناتومیک ثابت استفاده می‌کند، بنابراین اندازه گیری ثابت و عینی می‌ماند.

اندازه‌گیری باید صاف و عمودی باشد. اگر به سمت شانه شیب پیدا کنید، عدد کوتاه‌تری به دست می‌آورید که منجر به یک آتل کوچک‌تر می‌شود که فک را تحت فشار قرار می‌دهد و راه هوایی را به خطر می‌اندازد. آتل‌های سخت نسبت به آتل‌های نرم انعطاف‌پذیری کمتری دارند. هر اشتباه در اندازه‌گیری اهمیت بیشتری دارد زیرا قاب سخت نمی‌تواند برای جبران آن خم شود. آتل‌های سخت همچنین فشار را مستقیماً به پوست منتقل می‌کنند. نمودارهای سازندگان حول این اندازه‌گیری عمودی ساخته شده‌اند. وقتی از آن چشم‌پوشی می‌کنید و با ظاهر تخمین می‌زنید، روش معتبر را دور می‌زنید.

پیش از اندازه‌گیری نبندید

تعیین اندازه و قرار دادن آتل گردنی با یک قانون آغاز می‌شود: پیش از بستن، اندازه‌گیری کنید. از سنجش‌گر سازنده استفاده کنید، سپس ارتفاع مناسب را برای آناتومی انتخاب کنید. هرگز به حافظه، یک نمودار عمومی یا جثه بیمار اتکا نکنید. سایز پیراهن یک بیمار بزرگسال طول گردن را پیش‌بینی نمی‌کند.

دو ارائه‌دهنده نقش‌های جداگانه‌ای دارند. ارائه‌دهنده اول تثبیت دستی در راستای محور را نگه می‌دارد. ارائه‌دهنده دوم با روش عرض انگشت اندازه‌گیری می‌کند، تعداد را با سنجش‌گر روی آتل مقایسه می‌کند و دستگاه را از پیش تنظیم می‌کند. اگر ارائه‌دهنده دوم بدون اندازه‌گیری آتل را ببندد، تناسب اندازه صرفاً حدس و گمان است. یک آتل کوچک راه هوایی را مسدود می‌کند؛ یک آتل بیش از حد بزرگ در بی‌حرکت‌سازی ناکام می‌ماند. شما نمی‌توانید پس از قرار گرفتن آتل گردنی روی بیمار، اندازه آن را به درستی تعیین کنید. ابتدا اندازه‌گیری کنید، سپس آتل گردنی را قرار دهید، و در نهایت تأیید کنید.

از بالاترین نقطه عضله ذوزنقه تا پایین چانه را اندازه‌گیری کنید. آن عدد را با سنجش‌گر سازنده مطابقت دهید. این گام اصلی، هر تصمیم‌گیری در خصوص اندازه آتل خارج‌سازی را هدایت می‌کند. یک آتل با اندازه مناسب از چانه پشتیبانی می‌کند، گردن را در وضعیت خنثی نگه می‌دارد و بدون نقاط فشاری کاملاً فیت می‌شود. در حالی که نجات‌دهنده دوم تثبیت دستی در راستای محور را حفظ می‌کند، تناسب آتل را تأیید کنید. هرگز سر را رها نکنید تا زمانی که دستگاه ایمن شود. شما می‌توانید هر بار با همان توالی، آتل گردنی را به درستی اندازه‌گیری و اعمال کنید. تعیین اندازه و جایگذاری آتل گردنی هنگامی که ابتدا اندازه‌گیری می‌کنید به یک روال تبدیل می‌شود. تجهیزات قابل اعتماد کمک می‌کنند. از سنجش‌گر سازنده که همراه با آتل خاص در کیت شما است استفاده کنید. هر بزرگسالی را با اطمینان فیت کنید.

پرسش‌های متداول

آیا می‌توانید اندازه آتل گردنی را پس از قرار دادن روی بیمار تعیین کنید؟

خیر. شما باید پیش از اعمال دستگاه اندازه‌گیری کنید. هنگامی که آتل روی گردن قرار می‌گیرد، نمی‌توانید فاصله چانه تا ذوزنقه را قضاوت کنید. اگر اندازه‌گیری را رد کرده‌اید، آتل را بردارید و روند اندازه‌گیری را دوباره شروع کنید.

چگونه می‌فهمید که آتل به درستی فیت شده است؟

به دنبال حدود دو انگشت فضا بین آتل و گردن باشید. از بیمار بخواهید دهان خود را باز کند. فک باید آزادانه حرکت کند. سر باید در تراز خنثی بدون هیچ‌گونه خم شدن، باز شدن یا چرخش باقی بماند.

آتل‌های خارج‌سازی بزرگسالان در چه گزینه‌های اندازه‌ای عرضه می‌شوند؟

بیشتر سازندگان چهار دسته بزرگسالان را ارائه می‌دهند: بلند، معمولی، کوتاه و بدون گردن. هر برند نمودار تبدیل خاص خود را منتشر می‌کند. از معیاری که همراه با c-collar خاص شما ارسال می‌شود استفاده کنید، زیرا نمودارها بین سازندگان متفاوت است.

آیا می‌توانید از یک آتل قابل تنظیم برای کودک استفاده کنید؟

خیر. حتی آتل‌های قابل تنظیم بزرگسالان نیز پیش از استفاده نیازمند اندازه‌گیری فردی هستند. آن‌ها با جثه بیمار یا یک نمودار عمومی اندازه‌گیری نمی‌شوند.

چرا روش عرض انگشت برای اندازه‌گیری کار می‌کند؟

دست شما همیشه در صحنه در دسترس است. انگشت کوچک خود را در بالای شانه قرار دهید و پهنای انگشتان را تا خط چانه بشمارید. آن تعداد را با سنجش‌گر آتل مطابقت دهید. این روش یک تخمین سریع و قابل تکرار ارائه می‌دهد.